Aantekeningen: NO

NO

:::|:::|:::|:::|:::|:::|:::|:::|:::|:::|:::|NO|:::|:::|:::|:::|:::|:::|:::|:::|:::|:::|:::

Een van de meest opmerkelijke aspecten van deze film over het referendum tegen Pinochet is de relatie tussen hoofdpersoon René Saavedra (Gael Garcia Bernal) en zijn baas Lucho Guzmán (Alfredo Castro). Ze werken in één audiovisueel bedrijf, maar kiezen verschillende kampen in de politieke strijd. Saavedra wordt gevraagd voor de NEE-campagne, terwijl Guzmán er alle moeite insteekt het JA-kamp aan de winst te helpen. Dat gaat hard tegen hard in de zakelijke arena, maar het wederzijdse respect en zelfs de vriendschap tussen de twee figuren blijkt intact.

Er is wrijving tussen de twee, een hevige ruzie zelfs, vanwege de twee volledig contrasterende opinies die in botsing komen. En ze zijn continu met elkaar in debat. Maar dit is het interessante: het is een stille ruzie die onder de oppervlakte wordt uitgevochten. Ze kibbelen stilletjes, bijvoorbeeld terwijl ze samen bezig zijn aan de opnames van een reclameboodschap voor een magnetron. Gefluisterd gaat het er hard aan toe, en tussendoor geven ze regieaanwijzingen en schouderklopjes aan het productieteam.

Het einde is ook veelzeggend. NEE heeft gewonnen, en Guzmán doet daar geen moment zuur over. Hij erkent zijn verlies, simpelweg door Saavedra bij een nieuwe klant aan te kondigen als één van de grondleggers van de NEE-campagne. Hij won. Ik verloor. Geen afgunst, geen verloren respect. En nu gaat het leven verder.

Advertenties

Een gedachte over “Aantekeningen: NO

  1. Pingback: Aantekeningen: The Sapphires | de CINEmaki

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s