The Seven Samuraifilms: Seppuku (Harakiri)

a Masaki Kobayashi Harakiri Seppuku DVD Review critPDVD_009

De CINEmaki raakte in een bui om te schrijven over samoeraifilms. Over zeven dagen verspreid wordt een zevental films aangeraden. Deze tweede post gaat over een groots verhaal, maar dan in het klein.

:::|:::|:::|:::|:::|:::|:::|:::|Seppuku (Harakiri)|:::|:::|:::|:::|:::|:::|:::|:::

Afgelopen jaar heeft de Japanse veelfilmer Takashi Miike een remake gemaakt van deze klassieker van Masaki Kobayashi. In de jaren ’50 van de vorige eeuw vergaarde hij een reputatie als een begiftigd humanistisch filmer die ferme kritiek had op de gedragscodes van feodaal Japan, die zeker gedurende de Tweede Wereldoorlog in opzwaai geraakten. Geveinsde eer is geen mensenlevens waard, zo luidt de strekking van zijn trilogie The Human Condition, een groots werk dat de CINEmaki helaas nog niet heeft kunnen kijken.

Seppuku is een kleine film met een schitterend ingewikkeld plot. Door middel van flashbacks wordt er in de eerste halfuur een zeer complexe politieke situatie geschetst. Let even op de schets die ik hier geef.

De hoeveelheid verpauperde samoerai in Japan is explosief gestegen, en werk is er nergens. Een ronin ziet geen uitweg meer: de enige eervolle oplossing is om het traditionele zelfmoordritueel uit te voeren. Maar het is niet eervol, tenzij hij het op een geschikte plek kan doen. En dus klopt hij aan bij het huis van een heer. Hij vertelt van zijn voornemen en vraagt van de tuin in het mooie landhuis gebruik te mogen maken. Geroerd door het prijzenswaardige voornemen zegt de heer: doe het niet, ik geef je werk als mijn persoonlijke bediende. Andere ronin krijgen hier lucht van, en voor je het weet wordt bij alle huizen aangeklopt.

Meegekregen? Mooi. Niets hiervan zit in de film, het verhaal begint pas wanneer de duizendste samoerai zonder meester aanklopt bij een huis. Een flashback vertelt over de vorige ronin die aanklopte, en dat was al de zoveelste. Toen was men het verschijnsel al zat van samoerai die op deze wijze probeerden met een paar aalmoezen te worden weggestuurd, als ze maar geen zelfmoord pleegden.

De film vertelt uiteindelijk een eigen verhaal dat de consequentie is van deze afschuwelijke, maar zeer menselijke voorgeschiedenis. Een waarin gedragsregels over eervolheid de menselijke verhoudingen dicteren. De dichtheid van informatie en de geraffineerdheid waarmee de voorgeschiedenis is geschetst, simpelweg in het vertellen van verhalen door de personages, is bijna als een toneelstuk. Weinig settings, maar een hele wereld daarbuiten die volledig voelbaar wordt. En alleen met tekst. Ja, er is actie. En ja, er zijn vechtscènes. Maar de kern van het samoeraiwezen is uit de dialoog af te lezen.

vlcsnap-2011-09-23-09h52m46s153

Advertenties

2 gedachten over “The Seven Samuraifilms: Seppuku (Harakiri)

  1. Pingback: The Seven Samuraifilms: Ghost Dog: The Way of the Samurai | de CINEmaki

  2. Pingback: Aantekeningen: Samurai Rebellion | de CINEmaki

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s