Aantekeningen: Trekkies

trekkies_gabriel

:::|:::|:::|:::|:::|:::|:::|:::|:::|:::|:::|Trekkies|:::|:::|:::|:::|:::|:::|:::|:::|:::|:::|:::

Ik verbaasde mezelf toen ik deze conclusie halverwege de film trok: trekkies zijn eigenlijk best schattig.

Het werd eens tijd dat ik een documentaire ging behandelen voor De CINEmaki, en een die al een behoorlijke tijd naar me lonkte vanuit de videotheekschappen was Trekkies van Roger Nygard. De docu wordt nogal van een lol-marketing voor zien: kijk dit, je lacht je een bult. En dat is niet onterecht: trekkies (Star Trek-fanaten dus) zijn erg grappig. De verkleedpartijtjes, de hele hopen aan speeltjes en memorabilia, het leren van fictieve talen als Klingon, tatoeages et cetera. Toen het op tv kwam, heb ik altijd met veel plezier naar de verschillende Star Trek-series gekeken, maar zo ver als dit ben ik nooit gegaan.* En het is grappig.

Maar het is veel meer dan dat. Als de documentaire iets goed doet, is het wel het ‘trekken’ (pun intended) door de verschillende aspecten van het trekkie-dom. Op momenten is de documentaire daadwerkelijk ontroerend. Zo vertelt James Doohan (de welbekende Scotty) een anekdote over hij hij tussen zijn fanmail een zelfmoordbriefje vond, en hoe hij daarmee is omgegaan. Zonder er dieper op in te gaan; als Doohan beschrijft hoe hij er niet over kan nadenken zonder vochtige ogen te krijgen snap je precies wat hij bedoelt. Deze anekdote steekt geenszins af tegen de rest van de film, ook al beklijft ze minder de viering van de eigenaardigheid van Star Trek’s fanbasis. Ach, laat ik daar eens op terugkomen.

trekkiesKijk, je kunt een camera zetten op de trekkies, en de vinger wijzen: haha, wat een sukkels. Of je kunt verkennen wat het is om een trekkie te zijn en de mensen achter de vreemde kostuums en gewoonten vragen stellen over wat hun eigen ervaringen zijn. De titelgevende Trekkies zijn heel open over wat ze doen: ze weten dat ze raar worden gevonden, vertellen over hoe ze ook vaak genoeg zijn uitgelachen, en laten vooral merken hoe dat volledig niets met ze doet. “Ik heb geen slechte ervaringen gehad”, is een gevleugelde uitspraak onder de trekkies. Dat is iets ontzettend moois.

Er zijn ook gradaties binnen het fandom van deze sciencefictionwereld. Behalve de discussie wat de betere term is – trekkie of trekker – en de complete onenigheid over wat het onderscheid van definities is, is er de mooie interviewscène van een fanatiek echtpaar (hij heeft haar aangestoken), waarvan de man vertelt: als ik het geld ervoor had, zou ik Vulcan-oren (die spitse, zoals Spock) laten maken. Zijn vrouw kijkt hem aan alsof hij gek is. Ze confronteert hem er ook mee dat zij dat een erg vreemde uitspraak vindt; dat gaat zelfs haar te ver. Maar van rancune is geen sprake. Elk mag het op zijn eigen wijze interpreteren, en dat is hoe het lijkt te gelden onder alle geïnterviewden.

Fans van Star Trek zijn op de eerste plaats intelligent, en op de tweede plek creatief. Natuurlijk, er valt wat voor te zeggen dat je een zeker gebrek aan originaliteit hebt als je ‘jezelf zijn’ invult met een fictie die is gecreëerd door anderen. Maar de invullingen lopen enorm uiteen; de kostuums, het nabouwen van de technologie, de geschreven fanfictie, de fanfilm die wordt geproduceerd. Ga zo maar door. Een vertegenwoordiger van het bedrijf dat Star Trek beheert heeft een paar sappige anekdotes.

Een daarvan is hoe een man al tien jaar elke dag een pakketje stuurt, geadresseerd aan ‘Star Trek’. De inhoud: reisbrochures. Elke dag nieuwe reisbrochures, soms met een ansichtkaart met daarop de informatie wat hij die dag op zijn reizen heeft gegeten. “Het heeft niets met Star Trek te maken”, lacht hij. Dat is niet helemaal waar. De ansichtkaarten met zijn dieet terzijde, de verstuurder doet wat Star Trek in wezen is. “Explore strange new worlds, to boldly go where no one has gone before”, alleen is hij gelimiteerd tot de aardbol, en is overal vrijwel zeker wel eens iemand geweest.

Ten slotte kan ik er niet aan voorbij gaan om te zeggen wat mijn favoriete stukje van de documentaire is, en dat is de aftiteling. Want tijdens de creditroll zie je beelden voorbij komen van Star Trek-stand up comedy. Niet één comedian, een hele keur aan grappenmakers komt voorbij in een compilatie. Of ze echt grappig zijn maakt in dit geval niet zo veel uit, want als het bestaan van deze groep binnen de trekkies iets aantoont is het wel dat ze in staat zijn om met net zo veel spot naar zichzelf te kijken als de buitenwereld doet.

:::|:::|:::|:::|:::

*Kuch!

 

trekkies339

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s