Aantekeningen: Oslo, 31. August

Oslo-31.-august-bilde-2

:::|:::|:::|:::|:::|:::|:::|:::|Oslo, 31. August|:::|:::|:::|:::|:::|:::|:::|:::

Het is vanaf het begin van August, 31. August wel duidelijk: Anders (Anders Danielsen Lie) is niet meer bezig met leven. Tien maanden geleden is hij gestopt met zware drugs, waaronder heroïne, nu bevindt hij zich in “een diep zwart gat”. Aan het begin van de film stapt hij met zakken vol stenen en met zijn armen om een grote kei het water in. Hij komt boven. Maar een ding is vrij zeker; er is vrijwel geen hoop meer voor Anders.

Hoe maak je een film van 90 minuten over een suïcidale ex-verslaafde? Joachim Trier baseerde zijn film losjes op het Franse boek Le Feu Follet, dat in de jaren zestig al eens in zijn oorspronkelijke taal verfilmd werd. Trier maakt het simpel: klein en menselijk. We volgen alleen Anders in de laatste uren van zijn leven. Hij wordt gedefinieerd door ontmoetingen met anderen. Een oude vriend, een redacteur bij een sollicitatie die hij in het kader van zijn behandeling moet doen, de vriendin van zijn zus, wat vrienden en vreemden. Ze werpen elk een licht op Anders. Maar geen zo sterk als de onbereikbare Iselin.

“Nee, je was echt dol op haar”, zegt vriend Thomas tegen Anders, als hij blijft volhouden dat het niet zo was. Meerdere malen blijft Anders een telefoontje plegen naar Iselin, steeds krijgt hij een Engelstalige voicemail. Vermoedelijk zit ze in de Verenigde Staten. Ze is op alle fronten een onbereikbaar stukje van Anders’ verleden, en specifiek zijn drugsverleden. “Ik wil weer gaan studeren”, zegt hij, “dan kun jij je op je werk richten.” Meerdere van dit soort beloften doet hij. Wil hij haar terugwinnen om zijn toekomst echt op te bouwen?

Op zijn laatste dag, 31 augustus spreekt hij de laatste voicemail in. “Ik loog.” Anders wilde haar alleen een laatste keer spreken, en hij weet dat zij allang weet dat ze loog. Het gesprek met Thomas legt veel informatie bloot over Anders, over hoe hij is en was en hoe hij zichzelf ziet. Het sollicitatiegesprek, waar hij eigenlijk niet naartoe wilde gaan maar zich er uiteindelijk toch maar toe zet, is een confrontatie met zichzelf en het potentieel dat anderen in hem zien. Maar hij weet allang dat er voor hem geen weg meer is. De boodschappen die zijn gericht aan een verloren liefde zijn echter het diepste van hemzelf.

Ik denk dat je daar de kern van Anders, en dus van de film hebt.

oslo

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s