Aantekeningen: A Fistful of Fingers

fistfuloffingers

:::|:::|:::|:::|:::|:::|:::|:::|A Fistful of Fingers|:::|:::|:::|:::|:::|:::|:::|:::

– “What are you diggin’ for?!”
– “Fuck knows.”
– “Don’t ya call me fucknose!”

Als Edgar Wright’s allereerste film, A Fistful of Fingers, ergens duidelijk op geïnspireerd is, dan is het wel op de komische traditie van Police Squad. Een hoge grappendichtheid, volgepompt met vadsige flauwheid en verbazingwekkend vaak raak. Al is de film voor een ontiegelijk veel kleiner budget gemaakt dan Wright’s latere stijl imiterende comedy’s Shaun of the Dead en Hot Fuzz, de regisseur laat hier al zien dat hij een scherpzinnig filmkijker is die weet hoe een genre en stijl in elkaar zit en het vlekkeloos kan nabootsen. Alleen dan met budgetaire limitaties.

A Fistful of Fingers dankt zijn naam aan de bijna gelijknamige spaghetti-western van Sergio Leone, en is schatplichtig aan het gehele cowboy-oeuvre van de Italiaanse grootfilmer. Maar het opmerkelijkst van dit met een simpele videocamera geschoten werkje is hoe sterk de comedy erin is.

Films waarin paarden voorkomen, maar waar geen budget is voor paarden kennen we. Je kunt inderdaad met kokosnoten gaan kloppen en eraan refereren wat je doet, maar dat is uiteraard al gedaan. Wright lost et op door zijn acteurs – of ja, voor de gelegenheid acterende vrienden – een neppaard om het middel aan te laten doen, maar simpelweg te blijven doen alsof ze echt op paarden rijden. De geluidseffecten zijn later toegevoegd. Werkt dat? Ja, uitstekend.

Maar ook met de andere grappen zit het goed: ze zijn er veelvoudig en in allerlei soorten en maten. Anachronismen, doorbraken van de vierde muur, misverstanden met komisch effect, woordgrappen, visuele woordgrappen, pull-back-and-reveals, parodieën, en ga zo maar door. Zelfs als er een door de mazen glipt en niet helemaal werkt, snap je de grap uitstekend. Wright’s talent om comedyfilms te maken is hier dan dus ook al zeer evident.

Het heeft een beetje iets weg van het kijken naar steenoude Doctor Who-afleveringen, met de oubollige special effects die de tand des tijds zeker niet hebben doorstaan. Niet iedereen zal het kunnen waarderen, sommigen moeten misschien even aan het cheesy-gehalte wennen. Maar als je het kijkt om de juiste redenen – bij Doctor Who voor het fantasierijke verhaal, hier voor de sterke comedy – dan prik je met gemak door de visuele beperkingen heen.

9 Fistful of Fingers still

Advertenties

Een gedachte over “Aantekeningen: A Fistful of Fingers

  1. Pingback: Aantekeningen: Dictator van de comedy | de CINEmaki

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s