Aantekeningen: Franklyn

Movie_review_film_critic_pictures_screen_shots_Franklyn_2009_3

:::|:::|:::|:::|:::|:::|:::|:::|:::|:::|Franklyn|:::|:::|:::|:::|:::|:::|:::|:::|:::|:::

Hopelijk bewerkstelligt de foto hier bovenaan hetzelfde als wat de film Franklyn op een uitstekende manier doet: de kijker op het verkeerde been zetten. De film opent met een zware nadruk op de verhaallijn rond Jonathan Preest. Hij jaagt in een alternatieve wereld (Meanwhile City) op The Individual, een dubieuze sekteleider die verantwoordelijk is voor een jong meisje. Stilistisch is deze wereld mooi aangekleed, in de geest van werelden zoals in Dark City en boventonen van de graphic novels van Alan Moore.

Je zou denken dat de parallel daaraan geschetste werkelijke wereld interactie krijgt met deze wereld, dat bijvoorbeeld de personages van Sam Riley en Eva Green – twee van elkaar gescheiden plots – door omstandigheden per ongeluk ‘through the looking glass’ gaan, de wondere wereld van Preest in. Dat zou je denken. Maar het ligt allemaal heel anders.

franklyn02Franklyn speelt op een aangename manier met het concept van fantasie meets realiteit, en komt met een aantal onverwachte plotwendingen. Greens Emily en Riley’s Milo zijn beide mensen met emotionele littekens, waarvan pas zeer langzaamaan duidelijk wordt hoe ze in verhouding staan tot elkaar en de wereld. Een zeer leuk gegeven is dat een bepaalde connectie tussen de twee veelvuldig in beeld wordt gesuggereerd, maar nergens al te expliciet wordt uitgesproken. Het is toch wel duidelijk genoeg zo? Het duidt erop dat debuterend regisseur Gerald McMorrow zijn publiek serieus neemt: je hoeft niet alles fel in te kleuren.

Ook blijft Preest een boeiend facet binnen het grote geheel. Met Ryan Philippe in de rol wordt een beetje een standaard invulling gegeven van de duistere stripheld in een schimmig en vervallen universum, maar dat werkt ook. In de film worden gegevens over de Preest-figuur ook op een lekker subtiele manier gepresenteerd. Terwijl hij in zijn wereld als een malle rond paradeert als een getraumatiseerde actieheld, krijg je langzaamaan steeds meer te weten over zijn identiteit.

Gedurende de film wordt duidelijk hoe gelijkwaardig de drie personages aan elkaar zijn, en wat er aan de kern ligt. Dat is geen rondstomperij van een gemaskerde held, en Franklyn blijkt niet de avonturenfilm die ze op het eerste oog heel erg lijkt. Welke hoek het verhaal wel op gaat? Dat is meer iets om zelf uit te vinden.

Franklyn2

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s