Aantekeningen: La Religieuse

la_religieuse_05_web_-_obrother

:::|:::|:::|:::|:::|:::|:::|:::|:::|La Religieuse|:::|:::|:::|:::|:::|:::|:::|:::|:::

Inmiddels weet ik wel voort wat ik kan verwachten als ik vooraf aan een film het logo voorbij zie komen van de distributeur Contact Film. Veelal de Franse taal (niet altijd natuurlijk), grauwe kleuren, mooie beelden, en vooral een psychologie achter het spel. La Religieuse van Guillaume Nicloux, een verfilming van Diderot, is weer een zeer fijne aanwinst in deze arthouse-collectie, en er zijn vooral twee elementen waarover ik even lekker in mijn nopjes was.

Dat kleurenschema is iets om je in te verliezen. Het grauwe, grijze en lichtblauwe, we zien het vaker in Europese films de laatste jaren. Zeker in Waalse en Franse films is het ene terugkerend iets, maar in La Religieuse is het op een of andere manier geperfectioneerd. Het lichtblauwe is dat van een stel helder oplichtende irissen, het staart terug naar je. Het geeft de film een soort van eigen persoonlijkheid. De kleur doet heel veel voor dit verhaal over de onwillige non, en de verschrikkingen waaraan ze zich moet onderwerpen in de 18de-eeuwse Franse kloosters.

En dan is er ook de ultrascherpe rol voor Isabelle Huppert. Het is vanaf het eerste moment allang duidelijk dat ze rollen op een fantastische manier kan vertolken. Ze viel ditmaal vooral op, doordat ik niet eens wist dat ze in de film zat, en ineens was er dat bekende gezicht uit menig Haneke-film. Alvast een aangename verrassing in een al boeiende film. Haar rol bleek uiteindelijk echter nog des te prikkelender, al is het maar door de fantastische verwachting die er wordt geschapen.

Al met vroege signalen, hoe ze zich als Moeder Overste gedraagt en hoe haar oude lieveling met de nieuwe status quo omgaat, hangt er een suggestie in de lucht. Huppert maakt de sfeer erg ongemakkelijk, ze draagt de walm van vervreemding die in de kamer hangt, wanneer ze met haar naïeve nieuweling optrekt. Ze wil iets van haar. Ze is niet alleen maar een geïnteresseerde abdes. Ze is een ouwe pot. Om het maar even onsubtiel te zeggen.

Meerdere keren moest ik gewoon lachen van haar signalen en acties, ook al wist ik goed dat het niet per se de bedoeling was. Er moet ook een beetje dreiging in de lucht hangen. Maar Huppert doet het zo fantastisch dat ik me liet verleiden tot gegrinnik. De manier waarop ze probeert contact te leggen met de nieuweling in haar klooster, het heeft iets diep tragisch, maar ook iets droogkomisch. Ik kon het niet laten.

la-religieuse-drame-de-guillaume-nicloux-avec-pauline-etienne-isabelle-huppert-louise-bourgoin-et-francoise-lebrun-photo-dr

Advertenties

2 gedachten over “Aantekeningen: La Religieuse

  1. Het valt me op dat de laatste tijd veel remakes uitkomen van Franse klassiekers. Pas al Thérèse Desqueyroux, al eerder verfilmd door Georges Franju in 1962. Nu dus La Religieuse van Jacques Rivette uit 1966 (toen met Anna Karina in de hoofdrol). Ik vraag me af hoe ze afsteken ten opzichte van deze klassieke boekverfilmingen en of ze iets nieuws te bieden hebben..

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s