UITDAGING: Postal

postal-3

Notoir slechte films, ja, zie er maar eens iets leuks aan te vinden. De CINEmaki stelt zichzelf De Uitdaging, en dan ook wel bij de films die volgens de overlevering het bekijken écht niet waard zijn. Want elke film heeft toch wel een goede eigenschap. Toch? We zullen het letterlijk wel zien. De saga begint met de koning van de slechte film: Uwe Boll.

:::|:::|:::|:::|:::|:::|:::|:::|:::|:::|:::|Postal|:::|:::|:::|:::|:::|:::|:::|:::|:::|:::|:::

Boll, de regisseur tegen wie het internet meerdere petities heeft opgesteld, dat hij moet worden gestopt. Hij deelde de ring met vier critici die zijn films de grond in boorden (zoals deze). Zijn werken kijk je eigenlijk alleen maar als je jezelf als doel stelt om een slechte film te kijken.

Komt dat even mooi uit! 

postal-2Maar wat voor goeds valt er te zeggen voor Postal? Nou, allereerst verbaasde het me hoe goed Zack Ward uit de verf komt als hoofdrolspeler. Bij het voor het eerst zien van de trailer van deze film, had ik vooral de associatie met zijn rol in tv-sitcom Titus. Als de ‘irritante broer van’. Maar de roodharige protagonist is daadwerkelijk likeable, ondanks het feit dat hij zich moet bedienen van een script dat bijna letterlijk drijft op poep en pies. En nazi’s.  Hij kan de film dragen. Dat is toch wel iets bijzonders. Je gaat je daadwerkelijk afvragen hoe hij het zou doen in een betere comedyfilm. Het is alleen de vraag of hij die kans nog gemakkelijk gaat krijgen.

Nou kun je Uwe Boll een pluim geven dat hij zo erg de draak met alles steekt, dat hij zelfs zichzelf op de hak neemt, maar dat ga ik niet doen. Hij geniet duidelijk van zijn plek onderaan de voedselketen in de filmwereld, dat hij daarom zo glundert is niet per se zijn meest charmante eigenschap. Wel zijn er twee aspecten van zijn cameo als zichzelf die een beetje grappig uitpakken.

Zo is er het moment dat de bedenker van de game Postal, Vincent Desiderio, Uwe Boll aanvalt, omdat die de verfilming van zijn game aan het verknallen is. Het eindigt in een flauwig overdreven schietpartij, maar het metamoment waarin Boll roept dat hij het tot nog toe een fantastische film vindt is best een grinnik waard.

En ook eerder al, wanneer Boll hoogdravend praat over zijn nieuwe project tijdens een tv-interview is alleraardigst te noemen. Hij doet alsof zijn nieuwe film een verloren Bergman is. Boll weet dat dit verre van het geval zal zijn, de kijker weet dat ook. In de lange reeks knipogen naar Boll’s rol als de koning van de slechte film, is dit verreweg de beste. Die alle andere nog overbodiger maakt.

Maar het sterkste punt van de film, ken je al wanneer je de dvd-hoes in handen hebt. Dat beeld aan het einde van de film. George W. Bush en Osama Bin Laden die samen huppelend door een veld gaan, terwijl overal om hen heen de atoombommen op de VS vallen. Bij het zien kun je blij zijn dat er zo krampachtig en geforceerd naartoe wordt gewerkt. Ongeloofwaardig? In dit geval pakt dat uit als de beste eigenschap van de film.

Postal movie image Uwe Boll

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s