De Uitdaging: Movie 43

Gere

Notoir slechte films, ja, zie er maar eens iets leuks aan te vinden. De CINEmaki stelt zichzelf De Uitdaging, en dan ook wel bij de films die volgens de overlevering het bekijken écht niet waard zijn. Want elke film heeft toch wel een goede eigenschap. Toch? We zullen het letterlijk wel zien. De grote zoektocht naar het politiek incorrecte, hoe kan Movie 43 ooit goede eigenschappen hebben?

:::|:::|:::|:::|:::|:::|:::|:::|:::|:::|Movie 43|:::|:::|:::|:::|:::|:::|:::|:::|:::|:::

Je kunt je verbazen hoe een compleet afgebrande, verafschuwde en verworpen film nog een aantal positieve punten kan hebben. Als je een film aanzet, en niets verwacht dan een aaneenschakeling van troep, ga je misschien ook meer openstaan voor kleinigheidjes die wel te pruimen zijn. Anderen mensen hebben al het geërger al voor je gedaan. Zo lijkt het. We zullen zien hoe de rubriek verder uitpakt, maar in elk geval had Movie 43 onverwacht meer interessants in zich dan je op basis van de recensies zou denken.

Movie 43Een veel gehoorde klacht is: waarom hebben zo veel A-List filmsterren hun naam hieraan verbonden? Als je kijkt naar hoe ze invulling geven aan hun rol, kun je van sommigen stellen; misschien dachten ze écht dat het iets leuks zou worden. Bijvoorbeeld de eerste van de vele segmenten, met Hugh Jackman die een paar testikels in zijn nek heeft hangen, is er een waar zijn tegenspeelster, Kate Winslet, eigenlijk best wel op dreef is. Nou is deze scène als eerste geschoten, in een film die gedurende twee jaar op verschillende locaties en verschillende tijden is gemaakt. De vorm van de uiteindelijke film was nog niet eens bepaald toen dit deel werd gefilmd. Het was misschien één van drie segmenten, en het uiteindelijke verbindende verhaaltje was nog niet wat et uiteindelijk is geworden.

Winslet reageert best overtuigend op wat er haar kant op wordt geslingerd. Ze acteert het, ze walst niet door een rol heen waar ze eigenlijk helemaal geen zin in heeft. Het is dat het segment een pointe mist, iets waar meer stukken last van hebben – het is doorgaans een minuut of 10, opgebouwd rondom een idee dat grappig moet zijn, maar zonder echt een spanningsopbouw die het naar een beter niveau kan tillen – maar het voelt nog enigszins oprecht uitgespeeld aan. En dat hebben meer stukken.

Kieran Culkin en Emma Stone spelen elkaars ex in een supermarkt waar Culkin’s bleke loserige personage werkt, die een hele lading ranzigheid naar elkaar uitkramen bij een geactiveerde omroepmicrofoon. Alles wat om hen heen gebeurt is onmiddellijk te vergeten, maar de connectie tussen deze twee is er wel. Er is een spanning. Ze spelen lekker tegen elkaar. Ze zouden eens een andere film moeten maken.

Zelf Richard Gere, die pogingen heeft gedaan onder dit project uit te komen, lijkt zich te berusten in zijn rol. Hij komt niet gegeneerd over, hij speelt zijn rol uit op een gepaste manier. Voor iemand van wie je weet dat hij er eigenlijk geen zin in heeft gehad doet hij het uitstekend.

Het is de slimme val die de filmmakers hebben uitgezet. Als een naam zich verbindt, en dan moeilijk gaat doen over filmtijden en -locaties, schik je er dan volledig naar. Ga in op zijn/haar eisen, alles om het maar gefilmd te krijgen. Dat is gelukt. En het heeft misschien zelfs wat goodwill gekweekt op de set. De sterren hoefden toch maar steeds een paar daagjes hier aan te besteden. Als het dan toch prettig werkt, wat dan nog? Dan kun je er best een paar extra “Dick, dick dick”-s en andere poep- en pieshumor uitpersen, en je best doen om het naar je zin te hebben?

De drie segmenten die het beste op zichzelf werken zijn de drie die het best zijn uitgewerkt.

movie43_0000Het gedeelte met de directie van de iBabe – een mp3-speler met het uiterlijk van een naakte vrouw, en een gevaarlijke ventilator in haar intieme plekje – heeft een satirisch randje. Alles om dat ding maar te kunnen blijven verkopen, de enige stem van redelijkheid wordt hevig gesmoord. Het wordt niet heel grappig, maar wel lekker venijnig.

Ook de door actrice Elizabeth Banks geregisseerde minifilm met Chloë Moretz, als meisje dat voor het eerst ongesteld wordt, heeft een zekere mate van redemption in zich. Het start met wat ranzigheid, maar er zit een echte steek in naar de mannen die geen idee hebben hoe ze met dit natuurlijke verschijnsel om moeten gaan. Het meisje wordt omringd door complete idioten. Het heeft iets politiek corrects in een film die juist van dat fenomeen lijkt te willen blijven, maar het geeft ook meer de indruk dat er goed over is nagedacht.

En dan is er het enige segment met een daadwerkelijke clou. Het tweede in de film, waar Liev Schreiber en Naomi Watts acteren dat ze hun zoon thuis scholen, en de ervaring van de High School tot in het meest crue detail echt maken. Het is een keten van makkelijke vernederingen, maar dat mannetje (Jeremy Allen White) is wel lekker gecast op zijn lege gezichtsuitdrukking. En op het einde is er een interessante verrassing.

En dat stukje over kinderen is machines is stilistisch wel aardig uitgevoerd.

movie-43-youre-black

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s