Aantekeningen: The Sapphires

560

:::|:::|:::|:::|:::|:::|:::|:::|The Sapphires|:::|:::|:::|:::|:::|:::|:::|:::

Als The Sapphires me ergens aan doet denken, dan is het waarschijnlijk aan de film NO. Maar niet niet eens aan de film, eerder aan het basisprincipe binnen die film: als je gruwelijke dingen aan de kaak wilt stellen, moet je dat doen op een manier die mensen aanspreekt. En luchtigheid is niet iets om daarbij te schuwen. The Sapphires is als de jongen in de anti-Pinochetpromo die zijn tong uitsteekt waar een regenboog opgeschilderd staat.

Vier razend energieke indiginous Australians (zoals de correcte term tegenwoordig luidt, in de film wordt gezien het tijdsbeeld vaak gewoon aborginals gezegd, en derogatieve versies daarvan) en een Ierse loser die genoeg no-nonsense belichaamt om daarmee om te gaan, en samen storten ze zich in een zingavontuur in Vietnam. De jaren zestig waren zowel in Australië als in de VS – en zo veel plekken nog – een tijd van weelderig racisme. Dat wordt aangekaart, maar het centrale verhaal is dat van opboksen tegen obstakels om te doen waarvoor je geboren denkt te zijn. En, eventjes, een ster te worden.

Chris-O-Dowd-in-The-Sapphires-chris-odowd-32102771-1400-933De film bevat wel de juiste personages – gebaseerd natuurlijk op echte personen – om de historische omlijsting uitgebreid te maken, en misschien zelfs wel een beetje compleet. The stolen generation, kinderen met bloed van indiginous Australians die werden geroofd bij hun ouders en ‘blanke maniertjes’ kregen aangeleerd, is een flinke smet in de Australische geschiedenisboeken. Een van de vier meisjes is een nichtje van de andere drie, met een blanke moeder. Hoe lichter je van kleur was, hoe aantrekkelijker het was om je blank te maken, dus juist zij is geroofd. En ze is ingeprent dat blank doen de juiste manier is.

Het komt eigenlijk maar weinig terug in de film, wat terloops zelfs. Een Rabbit Proof Fence geeft de situatie dan toch een stuk explicieter en uitgebreider weer. Maar in The Sapphires kleedt het de situatie goed aan, want het is functioneel in het neerzetten van de verhoudingen binnen de zangformatie. En het geeft aanleiding tot het beter leren kennen van meerdere personages, niet alleen het gestolen meisje. Dat maakt deze film een luchtig verhaal om naar te kijken, dat wel stoelt op harde historische feiten.

Het maakt dat je wel echt even wat te zien krijgt.

the-sapphires04

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s