Aantekeningen: Habana Blues

movie-habana-blues-s1-mask9

:::|:::|:::|:::|:::|:::|:::|:::|:::|:::|Habana Blues|:::|:::|:::|:::|:::|:::|:::|:::|:::|:::

Wat de Cubaanse hoofdpersoon in Habana Blues erg slecht kan, is iets wat in films vaak de motor is dat de plot aanstuurt: keuzes maken. Zijn vrouw wil scheiden en naar de VS vluchten. In de tussentijd heeft Ruy een serie slippertjes en affaires. Zijn beste vriend wil een contract van een Spaanse platenmaatschappij en daar naartoe vluchten, ook al staat daar een wurgcontract tegenover. Zelf wil Ruy dat ook, denkt hij vooral in eerste instantie. Maar bandleden beginnen te morren wanneer de inhoud van het contract duidelijk wordt. Wil Ruy dit nog wel?

Hij heeft moeite met zelf keuzes maken, zo is al snel duidelijk. Hij ondergaat een hoop, maar onderneemt nauwelijks als hij niet mede wordt aangestuurd door zijn muzikale kompaan Tito. Een demo opnamen? Natuurlijk, en met veel passie en toewijding. Een concert opzetten? Met alle plezier. Maar kiezen voor een toegewijd ouderschap, of een stukje zekerheid in de vorm van werk, of een beter huis? Hoppa, de lethargie slaat toe. En niet alleen binnen het conventionele pad.

habana_blues_6Wil hij op zijn minst iets meer beginnen met zijn nieuwe minnares? Nee, wederom die weigering om er echt wat van te maken. Wat doet hij met de melding dat zijn vrouw weggaat? Zich oneindig zorgen maken. Zijn muziek wordt er zelfs negatief door beïnvloed, maar hij neemt geen actie. Dat kan hij niet. Zodra het grote dilemma zich aandient, dat wat hem het meest aangaat, ontworstelt hij zich dan ook niet snel aan het patroon. Naar Spanje en uitgebuit worden door een platenmaatschappij, in de hoop daarna kansen te kunnen pakken? Of in Cuba blijven, waar de stroom uitvalt, maar het leven uitbundig is? Twee onzekerheden, elk met zijn eigen voor- en nadelen.

Tito probeert hem aan te zetten tot een definitieve keuze voor Spanje. “Zonder jou wil k niet gaan”, zegt hij. Maar hij wil gaan. En Ruy drijft weg van dit standpunt. Hij knikt lange tijd mee, en doet zo inexpliciet mogelijk niet de toezegging om hem te steunen tegenover de rest van de band. Halfslachtigheid regeert, tot hij echt wordt gedwongen om te zeggen wat hij er nou allemaal van vindt.

Als Ruy op een manier erg goed wordt getypeerd, is het in dat hij alleen door zijn muzikaliteit geleid wordt. Het ware leven ketst op hem af. Met een gitaar, of welk instrument dan ook, is hij in zijn element. De rest overkomt hem zolang als hij dat kan volhouden. De muziek biedt soelaas, de muziek biedt vrijheid, en de muziek biedt duidelijkheid. Als mens is hij in wezen verloren.

Gelukkig is er genoeg muziek om hem gaande te houden.

bbd62fb

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s