Aantekeningen: Sister

l-enfant-d-en-haut-2012-23647-812225499

:::|:::|:::|:::|:::|:::|:::|:::|:::|l’Enfant d’en Haut|:::|:::|:::|:::|:::|:::|:::|:::|:::

Hij is ongeschoold, maar kan toch lezen. Moeizaam, maar hij kan het. Hij heeft nooit werkervaring als skiverkoper opgedaan volgens de reguliere paden, maar hij kan ski’s invetten als de beste. Hij heeft nooit achter de toonbank van een winkel gestaan, maar hij kan een handeltje drijven als de beste. Een handeltje in gestolen ski’s, maar het is niet alsof hem in het verleden veel maatschappelijke moraal bijgebracht is. Sister is – onder andere – een film over hoe intelligentie floreert op de meest onwaarschijnlijke plekken.

Simon is het meest ongewenste kind van Zwitserland, en hij moet alleen met zijn zus (de snel rijzende ster Léa Seydoux) overleven. Zijn zus draagt niets bij. Ze zit achter de jongens aan en is soms dagen aan een stuk uit het zicht verdwenen. De 12-jarige Simon brengt het geld binnen op riskante, maar geraffineerde wijze en zus Louise geeft het uit. Daar komt het uiteindelijk tenminste meestal op neer.

Waar, vragen de mensen, zijn de ouders van Simon eigenlijk?

Waarschuwing: SPOILERS na de breek.

20459789.jpg-r_640_600-b_1_D6D6D6-f_jpg-q_x-xxyxx“Ze is niet mijn zus”, zegt Simon dan ineens, in de auto, tegen de nieuwe kortstondige lover van Louise. “Ze is mijn moeder.” De jong man wil de woorden niet eens geloven, maar Louise kan de ingewikkeldere leugen niet eens uitbrengen. Wat maakt het uit dat Simon haar zoon is?, barst ze in in snikken uit.

Simon liegt veel over wie zijn moeder is, wie zijn beide ouders zijn. Ze zijn dood, ze zijn rijk, ze wonen ver weg en hij verblijft bij zijn zus. Hij heeft een soort akkoordje met Louise; hij moet haar broertje spelen, waarschijnlijk omdat het jongens – en misschien wel mensen in het algemeen – zou afschrikken als ze erachter komen hoe het echt zit. Maar daardoor is ze geen moeder voor hem, en dat is wat de knul de hele film lang het meest lijkt te missen. En ook meteen waar de meeste spanningsopbouw in zit.

De meest menselijke plotlijn voor Simon is die met de welgestelde toeriste Kristin Jansen (Gillian Anderson). De jongen stelt zich aan haar voor als Julien, “net als je zoon”. Hij doet aanhankelijk tegen haar, en probeert haar eten te betalen bij een eetplek langs de piste. Zij moet daar uiteraard niks van hebben en het geeft een ongemakkelijke scène. Maar hij weet niet anders. Hij heeft al jaren niet anders gedaan dan zijn moeder van eten voorzien – of hij lunch uit rugzakken van skiërs stal, of met opbrengsten van verpatste ski’s eten kocht.

In een latere scène komt Simon de vrouw opnieuw tegen. Onverwacht, terwijl Louise – nadat Simons skihandeltje klapt – de hut van Louise schoonmaakt. Hij vertelt Kristin zijn echte naam, hij verbergt zich niet meer, en hij geeft haar een knuffel zoals een jongen aan zijn moeder zou geven. Even proeven hoe het is om een echte moeder-zoonrelatie te hebben, hoe ongemakkelijk dat ook is. En het wordt nog ongemakkelijker: voordat Simon wist in wiens hut hij zich bevond, heeft hij een horloge gestolen. Hij valt door de mand, en dus verpest hij het voor Louise. In een klap heeft hij geen van beide moeders meer, niet het ideaalbeeld en niet de onwillige moederfiguur.

De vraag waarmee je even achterblijft is: hoe had hij het ooit goed kunnen doen?

Even.

En nu even geen spoiler.

lenfant-den-haut

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s