Aantekeningen: Le Passé

le-passe-2_big

:::|:::|:::|:::|:::|:::|:::|:::|:::|:::|Le Passé|:::|:::|:::|:::|:::|:::|:::|:::|:::|:::

In 2011 speelde de Iraanse filmmaker Asghar Farhadi zichzelf enorm in de kijker met A Separation, eigenlijk een klein familieverhaal met de proporties van een Griekse tragedie en een bijzonder staaltje humanistische cinema. Farhadi had al enkele mooie staaltjes op zijn naam staan, dat wel. Toch was dit een kleine doorbraak, en zou zijn volgende film in Frankrijk worden gemaakt. Le Passé, een nieuw verhaal, wederom met een scheiding, wederom een klein familieverhaal. En toch zo ontzettend anders.

A Separation begint met een gebeurtenis die een kettingreactie veroorzaakt, een sneeuwbaleffect van ellende tussen verschillende partijen die allemaal handelen vanuit de overtuiging dat ze het goede doen. Iedereen is slachtoffer van zijn eigen menselijkheid, iedereen is boosdoener en slachtoffer tegelijk. Maar het verloop is zeer lineair. Le Passé draait het om. Een proces heeft zich voltrokken, en de kijker wordt in een eindsituatie geworpen, het resultaat van een reeks gebeurtenissen. En dankzij een buitenstaander komt aan het licht waarom iedereen zich op een bepaalde manier gedraagt naar elkaar, wordt het onbegrip langzaamaan uit de weg gehaald en komt er inzicht. Hoe is het allemaal zo gekomen.

le_passe_20000220_st_7_s-highDe lineaire structuur van A Separation maakte het verhaal een soort van Griekse tragedie, Le Passé heeft juist meer weg van een detectiveverhaal, een whodunnit, of zelfs van een film noir. De film is een puzzel, geen ingewikkelde en intelligente soap zoals zijn voorganger. En in de handen van Farhadi levert dat zeer boeiende cinema op. Niet op zijn minst door de opvallende invulling van de met elkaar botsende, en elkaar stimulerende personages.

De plot start met Ahmad, de buitenstaander die de nieuwe gezinssituatie van zijn bijna-ex-vrouw binnentreedt. Zij wil scheiden, omdat ze met een nieuwe geliefde wil trouwen, een jongere man met een vrouw die na een zelfmoordpoging in een coma is beland en een zoontje. De oudste dochter van zijn vrouw – uit haar allereerste huwelijk nog voordat Ahmad met haar trouwde – biedt hevige weerstand tegen de nieuwe geliefde. Dit gezin is ernstig ontwricht. Ahmad is geen gewillige detective, maar hij is schuldbewust over hoe hij zelf ooit wegvluchtte van het gezin en hij is begaan met deze mensen. Hij treedt op als mediator. Dankzij zijn zachtmoedige bemoeienis openbaren de gezinsleden langzaam het ene geheim na het andere.

Le Passé is bijna een herevaluatie van het vorige succes van de regisseur, maar dan in tegengestelde richting verteld. De spelers zijn anders, de situatie is anders, maar er zijn overeenkomsten die dit tweeluik een interessante filmcombinatie maken.

En nog bewonderenswaardiger is dat ze naast elkaar gelegd blootleggen dat Farhadi zijn best doet om zichzelf uit te dagen.

le_passe_20000220_st_3_s-high

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s