Duimpjeworstelen met Bart van Oort

IMG_6552

De CINEmaki geeft Anchorman (reg. Adam McKay) de ‘thumbs up’, maar bij filmquizmaster Bart van Oort kan er nauwelijks een lachje vanaf. Over filmsmaak valt te twisten! ‘De ene keer doen ze te veel slechte grappen achter elkaar, op andere momenten weten ze het niet uit te bouwen. En dat stelt me dan teleur.’

:::|:::|:::|:::|Anchorman: The Legend of Ron Burgundy|:::|:::|:::|:::

Het is leuk om een filmquiz te winnen, maar het is nog leuker om een leuke filmquiz te winnen. Twee van de fijnste filmquizzen die ik tot nu toe heb gespeeld kwamen van de hand van de vaste maker/presentator van filmquizzen in de Nijmeegse uitgaansgelegenheid Ndrgrnd, Bart van Oort, en een andere leek op zijn minst door hem geïnspireerd. Van Oorts vragen zijn divers, hij gebruikt lekker veel fragmenten en zijn presentatiestijl is lekker droogjes en sympathiek. En dat komt niet alleen van pas bij zijn filmquizzen. Hij maakt namelijk geregeld quizzen naar een bepaald thema. Behalve film noemt hij ook vooral muziek en biologie. In het dagelijks leven is hij echter milieuadviseur bij duurzaamheidbedrijf Tauw.
Zodra ik hem vraag voor een interview is een keuze zo gemaakt. Anchorman: The Legend of Ron Burgundy, zo luidt de suggestie, en de kans om voor het eerst een comedy in deze rubriek te behandelen staat me zeer aan. Die gaan we doen!

Wanneer heb je ‘m voor het eerst gezien en wanneer?
“Thuis in bed.”

Wanneer was dat?
“Ik denk pas anderhalf jaar terug. Ik had ‘m van een vriend geleend.”

(Met voorkennis:) Wanneer heb je ‘m voor het eerst afgekeken?
anchorman083109-anchorman-2“Ha ha ha. Dat is van de week. Want ja, de eerste keer dat ik ‘m keek, was ik ‘m na 20 minuten of zo helemaal beu. Hoe heet ze ook alweer, Christina Applegate? Die was toen 10 minuten in de film, toen was ik het al helemaal beu. Niet door haar. Ik merk wel; ze trekt de film wel een beetje recht. Maar ik vind dit té veel slechte grappen, van laag niveau of zo.”

Hoezo?
“Gewoon, er zijn heel veel absurde situaties die zich voordoen, die een beetje onwerkelijk zijn. Ook zijn er heel veel van die woordgrappen die de hele tijd voorbij komen, en films die op de hak worden genomen. Het is heel erg hap-snap.
“Wat ik heb begrepen in ieder geval: het is een waar gebeurd verhaal over die vrouw in de jaren zeventig. Er was wel een anchorwoman die haar doorbraak zo heeft gemaakt.”

Will Ferrell zou het idee hebben gekregen na het zien van een documentaire over Jessica Savitch, en alle seksisme waar ze als nieuwslezeres mee te maken kreeg in de jaren zeventig.
“Voor de rest vind ik er eigenlijk geen reet aan. Terwijl dat eigenlijk ook weer heel flauw is, maar ik weet niet wát het is. Het spreekt me gewoon niet aan. Ik heb ‘m vandaag nog een keer gekeken.” Lees verder

Duimpjeworstelen met Mathieu Janssen

IMG_6551

De CINEmaki geeft The King’s Speech (reg. Tom Hooper) de ‘thumbs up’, maar voor Mathieu Janssen staat het symbool voor wat er mis is met de Oscars. Over filmsmaak valt te twisten! ‘Ik heb niet het idee dat de regisseur die thema’s oprecht behandelt.’

:::|:::|:::|:::|:::|:::|:::|:::|The King’s Speech|:::|:::|:::|:::|:::|:::|:::|:::

“Heb je nog een film dubbel?”, is een vraag die ik weleens van Mathieu Janssen krijg. Wat hij daarmee bedoelt, is dat hij in een opwelling een film dubbel heeft aangeschaft. Zo was er laatst A Woman Under The Influence van John Cassavetes, die hij Janssen al eens had gekocht. En toen bestelde een box met meerdere films van deze regisseur. Met mijn Cassavetes-achterstand stond ik er zeker wel om te springen, en dus kocht ik ‘m over. Kocht, want de enige twee films die ik dubbel heb zijn RKO281 – mijn eerste exemplaar met een ernstige beschadiging – en een gratis Volkskrant-uitgave van 2001: A Space Oddyssey, waarvan ik de helft van de tijd vergeet dat ik ‘m überhaupt heb.
Waarom oud-ANS-collega Janssen niet mag ontbreken als Duimpjeworstelaar, behalve omdat hij me op verrassende wijze aan goede films helpt? Samen met Andy Leenen – ook al zo’n oud-hoofdredacteur van ANS – pleegt hij uit te zoeken wat het beste filmland ter wereld is. In speciale poules nemen twee landen het tegen elkaar op. Ze kijken van beide landen een niet te veel voor de hand liggende kwaliteitsfilm, en kiezen vervolgens welke de beste is. Die gaat door naar de volgende poule. Het project is al lang gaande, en de finale is nog lang niet in zicht, maar het is een uiterst bewonderenswaardige zoektocht.

Wanneer heb je The King’s Speech voor het eerst gezien en waar?
“In de bioscoop, toen ‘ie net uit was. Hij stond in het Oscars-rijtje, weet je wel. Ik weet niet of ‘ie toen slechts een kanshebber was, of dat ‘ie toen al had gewonnen. Ik zag dat rijtje en dacht: die en die maar eens kijken. Ik heb een passe-partout (bij arthouse LUX, red.), dus het is toch gratis.”

Toen je The King’s Speech opperde, deed je wel meteen verbolgen over dat winnen van die Oscars.
arts-tiff-kings-speech-584“Niet dat mijn verwachtingen van de Oscars zo hoog zijn dat ik daar heel veel waarde aan hecht, maar toch blijf ik me daar wel elk jaar over frustreren – dat heel voorspelbare films Oscars winnen. Van die films waar je weinig uit haalt, of waar je niet veel mee kan of niet veel aan hebt.”

Deze film lijk je als archetype daarvan te zien. Waarom?
Easy plot. En dat is alles wat die film heeft; verder heeft die voor mij niet zo veel. Het vertelt mij niks over mij leven, het zet me niet aan het denken over wat dan ook. De thema’s die erin zitten, zijn te nietszeggend. Ik weet meteen als je de plot hoort; je hebt een koning, maar die kan geen speeches geven, en dan gaat ‘ie een cursus volgen bij hoe heet die gast? Die het op een leuke manier doet.”

Geoffrey Rush.
“Ja, die dan wat mij betreft de film nog een beetje omhoog haalt. Maar je weet dan dat de koning dat niet wil, en dat ‘ie er dan toch maar vaker naartoe gaat en uiteindelijk langzaam overtuigd wordt. Er wordt nog een spanninkje ingegooid, en geschiedenisdingen. Er is oorlog, dus wordt de noodzaak hoger: gaat het wel lukken? Iedereen weet dat het gaat lukken. Het is zo, en dat was het, zeg maar.” Lees verder

Duimpjeworstelen met Sven Boot

SvenBoot

De CINEmaki geeft Crash (reg. Paul Haggis) de ‘thumbs up’, maar filmveelvraat Sven Boot moet er zowat van overgeven. Over filmsmaak valt te twisten! ‘Het spijt me dat ik het zeg, maar wat een kutfilm! Als ik aan het begin van de film denk dat ik voor de gek wordt gehouden, houdt het voor mij op. Dan ben ik ook zwart-wit. Dat doet deze film met mij.’

:::|:::|:::|:::|:::|:::|:::|:::|:::|:::|:::|Crash|:::|:::|:::|:::|:::|:::|:::|:::|:::|:::|:::

In oktober 2005 kwam op een redactievergadering van het Algemeen Nijmeegs Studentenblad (ANS) ter tafelen: hoe gaan we die laatste editie van de kunstrubriek invullen, waar we iets elitairs toegankelijk proberen te maken? Om een lang verhaal kort te maken, de keuze viel op de Dogma 95-beweging. “Waarom doen jij en Sven het niet?”, werd het artikel mij in de schoot geworpen. “Jullie kijken toch zo veel films?” Vooruit, dacht ik, maar ik heb eigenlijk vrij weinig met Dogma.
Als redacteur mocht ik mijn schrijvende collega Boot zelf opbellen met het nieuws dat we samen aan een filmartikel gingen werken. Ik vertelde hem het onderwerp. “Prima”, zei hij. “Maar ik heb eigenlijk vrij weinig met Dogma.” Hoe dan ook, het artikel was het begin van af en aan vaker lang over films ouwehoeren, Carnivàle seizoen 2 kijken en onverslaanbaar blijken in filmquizzen. Het is niet minder dan vanzelfsprekend dat ook Sven Boot een film naar keuze met de grond gelijk mag maken.

Wanneer heb je Crash voor het eerst gezien en waar?
“In het jaar dat ‘ie uitkwam, gewoon op dvd. En ik heb even gekeken naar het jaar waarin hij die Oscar won voor Beste Film. De andere vier genomineerde films waren Good Night and Good Luck, Munich, Brokeback Mountain en Capote. Alle vier waren beter dan deze film. Je kunt zeggen: verdienen die dan wel een Oscar? Daar kun je over discussiëren, maar ze verdienen hoe dan ook meer die Oscar dan deze film.”

3177152crash02Ryan Phillippe zit erin als politieman, een rol waar Heath Ledger auditie voor heeft gedaan. Maar in plaats daarvan heeft hij Brokeback Mountain gemaakt.
“Over verstandige keuzes gesproken! Ik bedoel voor Heath Ledger, dat is echt zijn doorbraak als groots acteur. Die rol van de Joker in The Dark Knight, daar heeft iedereen alles wel al over gezegd…”

Inclusief Tom Raeven.
“Ja, inclusief Tom Raeven. Maar over Heath Ledger. Kijk, Brokeback Mountain is een verfilming van een kort verhaal, en dat merk je er wel aan. Maar die film had van mij echt wel mogen winnen. Het is een hartverscheurende film.
“Wat trouwens typisch is aan Munich, die gaat over wat er toen is gebeurd in München, tijdens de Olympische Spelen. Als je iets niet van Spielberg verwacht, is het een subtiele, gedoseerde film. Van Spielbergs serieuze films vind ik Munich een van zijn beste.”  Lees verder

Duimpjeworstelen met Jochem Geerdink

IMG_6457

De CINEmaki geeft The Hunger Games (reg. Gary Ross) de ‘thumbs up’, maar Filmpjekijken.com’s Jochem Geerdink is een stuk minder enthousiast. Over filmsmaak valt te twisten! ‘Als ik ‘m had gerecenseerd, had ik ‘m 3 sterren gegeven. Maar naar mijn gevoel zit er gewoon veel meer in.’

:::|:::|:::|:::|:::|:::|:::|:::|:::|:::|The Hunger Games|:::|:::|:::|:::|:::|:::|:::|:::|:::|:::

“Wordt het niet eens tijd dat je van die stukjes voor Filmpjekijken.com gaat schrijven?”, vroeg Spitsnieuws-collega Jochem Geerdink zo rond Pasen aan De CINEmaki. Niet heel veel later verscheen mijn allereerste blog op de filmsite, en was een afspraak gemaakt om te gaan Duimpjeworstelen. Geerdink wilde wel eens even The Hunger Games fileren. Niet omdat hij de film bijzonder slecht vindt, hij vond ‘m vooral “best tegenvallen”. Om de hoek van zijn woning in Utrecht troffen we elkaar voor een lunch, een kop koffie en hartig woordje over de avonturenfilm.
Geerdinks naam is zo goed als wekelijks te vinden onder filmrecensies in Grazia en natuurlijk op Filmpjekijken, de site die hij mede oprichtte. Er waren al wat filmgerelateerde sites in Nederland, maar het ontbrak nogal aan de notie dat films een vorm van vermaak zijn. De niche is nu gevuld. Maar Geerdink timmert allang flink aan de weg als journalist en tekstschrijver, met vooral één been in de filmwereld en de ander in de muziek. Geerdink bezoekt de ene na de andere persvoorstelling, alsook menig concert en festival. De cultuur zit hem simpelweg in het bloed.

Wanneer heb je The Hunger Games voor het eerst gezien en waar?
“Ik heb ‘m in de bioscoop gezien, een week of twee weken na de release. In CineCity in Vlissingen, waar ik toevallig was met iemand. We hadden ‘m al gerecenseerd voor Filmpjekijken.com, natuurlijk, en die recensie had ik online gezet. Alette Kreuze, onze recensente, was heel enthousiast. Ik heb het normaal nooit zo op die tienerboeken-verfilmingen. Dat hele Twilight. Daar was ik halverwege de eerste film al klaar mee. Maar het verhaal van The Hunger Games sprak me meer aan. En Jennifer Lawrence had ik daarvoor in een paar rollen gezien, waarin ik haar heel overtuigend vond. Ik dacht: dit moet toch wel een goede film zijn. Dat viel toch een beetje tegen.”

Waarom?
“Er gebeurde eigenlijk heel weinig. Ik vond Josh Hutcherson en Liam Hemsworth geen charismatische acteurs. Je gaat niet met die gasten mee. En ik vond de special effects zo debiel. Er vliegen een soort vuurbollen, en dan die wolven of honden, of wat het ook waren. Dat zag er allemaal heel nep uit. Dat is toch jammer, want de rest van de set decoration was wél in orde.
“En natuurlijk heb ik ooit Battle Royale gezien. En ik vond The Hunger Games gewoon een soort Battle Royale light of zo. Battle Royale was veel interessanter, omdat daar ook veel meer het psychologisch aspect bij komt. Hier kwam dat veel minder aan bod, wat toch wel jammer is. Hoe overleef je? Door andere mensen af te maken. Hoe ga je daarmee om?”

Wat had je liever gehad?
“Wel iets meer in de richting van Battle Royale of zo. Daarin zitten echt wel scènes dat je zó (Geerdink dekt zijn gezicht af, red.) zit. The Hunger Games kabbelde vooral lekker voort. Maar niet dat je denkt: Oeoeoeoeeh! Het mocht iets heftiger en gruwelijker zijn, en dat kwam voor mij niet echt naar voren. Misschien ben ik al verpest, doordat ik al veel heftige films heb gezien. Dat als je het voor het eerst ziet als je 13 bent, je het wel heel eng vindt. Mij deed het gewoon iets minder. Ik denk dat als ik ‘m had gerecenseerd, ik ‘m drie sterren zou hebben gegeven. Of drieënhalf, maar naar mijn gevoel zit er gewoon veel meer in.” Lees verder

Duimpjeworstelen met Constant Hoogenbosch

IMG_6456

De CINEmaki geeft Kill Bill: Vol. 1 (reg. Quentin Tarantino) de ‘thumbs up’, maar professioneel filmkenner Constant Hoogenbosch ziet het toch heel anders. Over filmsmaak valt te twisten! ‘Misschien moet Tarantino maar geen films meer regisseren, en alleen scenario’s schrijven.’

:::|:::|:::|:::|:::|:::|:::|:::|:::|Kill Bill: Vol. 1|:::|:::|:::|:::|:::|:::|:::|:::|:::

“Wat vindt u eigenlijk van Quentin Tarantino?” Vaak genoeg krijgt filmgoeroe Constant Hoogenbosch deze vraag van een verwachtingsvolle bioscoopbezoeker na een speciale voorstelling van arthouse LUX, of een andere voorstelling waar hij vooraf een film mag introduceren. Op zulke momenten stroopt Hoogenbosch zijn mouwen op. “Wil je de lange versie of de korte?”, vraagt hij, terwijl hij in zijn achterhoofd even inventariseert of hij alle argumenten nog netjes paraat heeft staan. Tarantino is een pet hate van dit Nijmeegse filmkenniskanon, en het plezier straalt er even hard van af wanneer hij deze regisseur lik op stuk geeft, als wanneer hij het heeft over zijn geliefde obscure horrorfilms of welk aan film gerelateerd onderwerp dan ook.
Het moge duidelijk zijn waarom de man achter Movie Machine – een bedrijfsnaam die het kijkgedrag en de op filmkennis draaiende radertjes in zijn hoofd goed samenpakt – zo’n gedoodverfde kandidaat is voor deze rubriek. Hoogenbosch verwelkomt De CINEmaki in zijn leeskamer, waar slechts kleine stukjes muur doorschemeren. De rest wordt aan het zicht onttrokken door een enorme verzameling boeken en graphic novels. En je kunt ervan op aan dat dit nog lang niet al het drukwerk is dat hij in huis heeft.

Waar en wanneer heb je Kill Bill Vol. 1 voor het eerst gezien?
“In de persvoorstelling heb ik die gezien. Dat was in Amsterdam, in het jaar dat ‘ie uitkwam. Dus ik heb ervoor nog echt door heel Nederland gereisd, ja. Dat was in Pathé Arena, als ik me niet vergis. En toen heb ik ‘m vlak daarna ook in de sneak preview gezien in JT Carolus Nijmegen.”

Waarom nog een tweede keer?
kill-bill-vol-1“Ik deed sowieso altijd die inleiding bij de sneak preview, dus ik was daar toch. Op zich vind ik het nooit zo erg om een film nog een keer te kijken, en vooral bij de films van Quentin Tarantino kun je nog een keer heel goed kijken waar alles vandaan komt. Waar hij het allemaal vandaan heeft gehaald en bij elkaar heeft geplakt.”

Lekker referenties spotten.
“Nou ja, lekker is dan wel tussen aanhalingstekens. Dat is ook een beetje het probleem wat ik heb met Tarantino. In zijn begindagen werd Reservoir Dogs neergezet als – Dat is overigens zijn tweede film, niet zijn eerste film. Zijn eerste film was geflopt en toen helemaal vergeten. Toen hij uitkwam met die Reservoir Dogs werd hij onthaald met: ‘Dat is de nouvelle violence!’ Maar toen dacht ik: ziet nou echt niemand dat hij die film compleet gejat heeft? Reservoir Dogs; het scenario en de aankleding, de undercoveragent, de diamantrovers, de zwarte kostuums met de stropdasjes en de zwarte zonnebrilletjes…” Lees verder

Duimpjeworstelen met Tom Raeven

IMG_6454

De CINEmaki geeft The Dark Knight (reg. Christopher Nolan) de ‘thumbs up’, maar zijn kompaan Tom Raeven heeft ernstige reserveringen. Over filmsmaak valt te twisten! ‘De Joker blijft uiteindelijk een gekke bekken trekkend, hinnikend, macaber mannetje.’

:::|:::|:::|:::|:::|:::|:::|:::|The Dark Knight|:::|:::|:::|:::|:::|:::|:::|:::

In 2004 maakte ik voor het eerst kennis met Tom Raeven, toen nog student Nederlands en een redacteur van het Algemeen Nijmeegs Studentenblad (ANS). Al gauw bleek dat we een vergelijkbare smaak hadden, zeker wat humor betreft. We trokken vaker met elkaar op en hebben we onder andere samengewerkt aan filmpjes voor de website van het blad. Na het uitkomen van Christopher Nolan’s The Dark Knight bleek toch dat we het niet altijd eens zijn over films, en dus is dat een mooi gespreksonderwerp voor een potje Duimpjeworstelen.
In het dagelijks leven werkt Raeven als postbode. Tussendoor houdt hij zich veel bezig met zijn interesses in muziek en literatuur. Je zou zijn verzameling boeken van Herman Brusselmans moeten zien, dat is zeker niet de minste. Maar zijn huiskamer ligt ook bezaaid met oude kranten en Humo’s. Vaak genoeg kijken we samen een film, zo ook voorafgaand aan het interview. Raeven vond het fijn om The Dark Knight weer even vers in zijn geheugen te hebben.

Wanneer heb je de film het eerst gezien en waar?
“Volgens mij gewoon op dvd. Ik heb ‘m bij een vriend van me gezien, een jaar nadat ‘ie was uitgekomen. Ik laat hypes nog wel eens liggen en ik skip films waarvan iedereen zegt dat ik ‘m moet zien, maar hiervan kreeg ik vanuit zo veel hoeken bericht dat ik ‘m moest zien, dat ik ‘m ook wel bekeken heb. Na afloop dacht ik: Is dit wel de ultieme filmervaring die me wordt voorgespiegeld? Het klinkt misschien een beetje laf en indekkend, maar dat is het niet. Als je een film hebt die zo’n ontzettende hype is, dan verwacht ik niet een film die me amper op het puntje van mijn stoel houdt.”

Had je van tevoren het eerste deel gekeken?
“Nee, die heb ik nooit gezien.”

Sindsdien dus ook niet?
“Nee.”

En deel 3? Of wil je daar niet meer aan beginnen?
“Nee, die heb ik ook niet gezien. Nou ja, die staat niet heel hoog op mijn lijstje, maar aan de andere kant ben ik ook wel weer een beetje benieuwd.“ Lees verder

Duimpjeworstelen met Lambert-Jan Koops

LJK1

Lambert-Jan Koops op podium in Otis, enkele uren na het interview.

De CINEmaki geeft Looper (reg. Rian Johnson) de ‘thumbs up’, maar comedian Lambert-Jan Koops zekersteweten niet. Over filmsmaak valt te twisten! ‘Looper is gewoon een kutfilm, omdat de hele interne logica niet klopt.’

:::|:::|:::|:::|:::|:::|:::|:::|:::|:::|Looper|:::|:::|:::|:::|:::|:::|:::|:::|:::|:::

Lambert-Jan Koops heeft in zijn act een erg herkenbare signatuur. Petje op, en een enigszins verbijsterde blik in de ogen. Hij won daarmee zoal in 2003 de allereerste editie van de Culture Comedy Awards, nog steeds de enige belangrijke prijs voor stand-up comedy in Nederland. De komiek is goed bekend met Nijmegen, waar hij enkele jaren heeft gewoond. En geregeld speelt hij een set op de maandelijkse Comedy Night van Café Otis.
Vooraf aan een eerder optreden in Otis in juni 2012, waar ik ook mijn opwachting mocht maken, uitte Koops zijn frustratie over Chernobyl Diaries. Daags van tevoren had hij de monsterfilm samen met zijn vrouw Annika gezien in een sneak preview. Koops zwaaide wild met de armen, en de krachttermen vlogen me om de oren. Toen ik ging nadenken over interviewkandidaten voor de rubriek Duimpjeworstelen, herinnerde ik me dit voorval weer levendig. Koops speelde afgelopen woensdag 3 april weer in Nijmegen, dus viel er makkelijk af te spreken.

Wanneer heb je die film voor het eerst gezien, en waar?
Joseph Gordon-Levitt; Bruce WillisKoops telt mee op zijn vingers: “Weet ik niet. In de bioscoop. Ik weet niet welke. Hij was toen net uit. Ik ga altijd naar de bioscoop, tenminste, heel vaak. We hadden een Pathé-abonnement, maar die hebben we nou niet meer omdat we verhuisd zijn. Da’s wel shit, want ik mag wel graag gaan. We zijn echte filmgangers. Ik ga nagenoeg altijd met mijn vrouw naar de bioscoop. En we onthouden altijd erg goed naar welke kutfilms we elkaar toe hebben gesleept. Ik heb echt zo’n lijstje: Moordwijven, Sex and the City 2. Ik heb zelf wel weer een beetje mijn krediet verspeeld met Movie 43.” Lees verder