Duimpjeworstelen met Jochem Geerdink

IMG_6457

De CINEmaki geeft The Hunger Games (reg. Gary Ross) de ‘thumbs up’, maar Filmpjekijken.com’s Jochem Geerdink is een stuk minder enthousiast. Over filmsmaak valt te twisten! ‘Als ik ‘m had gerecenseerd, had ik ‘m 3 sterren gegeven. Maar naar mijn gevoel zit er gewoon veel meer in.’

:::|:::|:::|:::|:::|:::|:::|:::|:::|:::|The Hunger Games|:::|:::|:::|:::|:::|:::|:::|:::|:::|:::

“Wordt het niet eens tijd dat je van die stukjes voor Filmpjekijken.com gaat schrijven?”, vroeg Spitsnieuws-collega Jochem Geerdink zo rond Pasen aan De CINEmaki. Niet heel veel later verscheen mijn allereerste blog op de filmsite, en was een afspraak gemaakt om te gaan Duimpjeworstelen. Geerdink wilde wel eens even The Hunger Games fileren. Niet omdat hij de film bijzonder slecht vindt, hij vond ‘m vooral “best tegenvallen”. Om de hoek van zijn woning in Utrecht troffen we elkaar voor een lunch, een kop koffie en hartig woordje over de avonturenfilm.
Geerdinks naam is zo goed als wekelijks te vinden onder filmrecensies in Grazia en natuurlijk op Filmpjekijken, de site die hij mede oprichtte. Er waren al wat filmgerelateerde sites in Nederland, maar het ontbrak nogal aan de notie dat films een vorm van vermaak zijn. De niche is nu gevuld. Maar Geerdink timmert allang flink aan de weg als journalist en tekstschrijver, met vooral één been in de filmwereld en de ander in de muziek. Geerdink bezoekt de ene na de andere persvoorstelling, alsook menig concert en festival. De cultuur zit hem simpelweg in het bloed.

Wanneer heb je The Hunger Games voor het eerst gezien en waar?
“Ik heb ‘m in de bioscoop gezien, een week of twee weken na de release. In CineCity in Vlissingen, waar ik toevallig was met iemand. We hadden ‘m al gerecenseerd voor Filmpjekijken.com, natuurlijk, en die recensie had ik online gezet. Alette Kreuze, onze recensente, was heel enthousiast. Ik heb het normaal nooit zo op die tienerboeken-verfilmingen. Dat hele Twilight. Daar was ik halverwege de eerste film al klaar mee. Maar het verhaal van The Hunger Games sprak me meer aan. En Jennifer Lawrence had ik daarvoor in een paar rollen gezien, waarin ik haar heel overtuigend vond. Ik dacht: dit moet toch wel een goede film zijn. Dat viel toch een beetje tegen.”

Waarom?
“Er gebeurde eigenlijk heel weinig. Ik vond Josh Hutcherson en Liam Hemsworth geen charismatische acteurs. Je gaat niet met die gasten mee. En ik vond de special effects zo debiel. Er vliegen een soort vuurbollen, en dan die wolven of honden, of wat het ook waren. Dat zag er allemaal heel nep uit. Dat is toch jammer, want de rest van de set decoration was wél in orde.
“En natuurlijk heb ik ooit Battle Royale gezien. En ik vond The Hunger Games gewoon een soort Battle Royale light of zo. Battle Royale was veel interessanter, omdat daar ook veel meer het psychologisch aspect bij komt. Hier kwam dat veel minder aan bod, wat toch wel jammer is. Hoe overleef je? Door andere mensen af te maken. Hoe ga je daarmee om?”

Wat had je liever gehad?
“Wel iets meer in de richting van Battle Royale of zo. Daarin zitten echt wel scènes dat je zó (Geerdink dekt zijn gezicht af, red.) zit. The Hunger Games kabbelde vooral lekker voort. Maar niet dat je denkt: Oeoeoeoeeh! Het mocht iets heftiger en gruwelijker zijn, en dat kwam voor mij niet echt naar voren. Misschien ben ik al verpest, doordat ik al veel heftige films heb gezien. Dat als je het voor het eerst ziet als je 13 bent, je het wel heel eng vindt. Mij deed het gewoon iets minder. Ik denk dat als ik ‘m had gerecenseerd, ik ‘m drie sterren zou hebben gegeven. Of drieënhalf, maar naar mijn gevoel zit er gewoon veel meer in.” Lees verder

Advertenties