Duimpjeworstelen met Mathieu Janssen

IMG_6551

De CINEmaki geeft The King’s Speech (reg. Tom Hooper) de ‘thumbs up’, maar voor Mathieu Janssen staat het symbool voor wat er mis is met de Oscars. Over filmsmaak valt te twisten! ‘Ik heb niet het idee dat de regisseur die thema’s oprecht behandelt.’

:::|:::|:::|:::|:::|:::|:::|:::|The King’s Speech|:::|:::|:::|:::|:::|:::|:::|:::

“Heb je nog een film dubbel?”, is een vraag die ik weleens van Mathieu Janssen krijg. Wat hij daarmee bedoelt, is dat hij in een opwelling een film dubbel heeft aangeschaft. Zo was er laatst A Woman Under The Influence van John Cassavetes, die hij Janssen al eens had gekocht. En toen bestelde een box met meerdere films van deze regisseur. Met mijn Cassavetes-achterstand stond ik er zeker wel om te springen, en dus kocht ik ‘m over. Kocht, want de enige twee films die ik dubbel heb zijn RKO281 – mijn eerste exemplaar met een ernstige beschadiging – en een gratis Volkskrant-uitgave van 2001: A Space Oddyssey, waarvan ik de helft van de tijd vergeet dat ik ‘m überhaupt heb.
Waarom oud-ANS-collega Janssen niet mag ontbreken als Duimpjeworstelaar, behalve omdat hij me op verrassende wijze aan goede films helpt? Samen met Andy Leenen – ook al zo’n oud-hoofdredacteur van ANS – pleegt hij uit te zoeken wat het beste filmland ter wereld is. In speciale poules nemen twee landen het tegen elkaar op. Ze kijken van beide landen een niet te veel voor de hand liggende kwaliteitsfilm, en kiezen vervolgens welke de beste is. Die gaat door naar de volgende poule. Het project is al lang gaande, en de finale is nog lang niet in zicht, maar het is een uiterst bewonderenswaardige zoektocht.

Wanneer heb je The King’s Speech voor het eerst gezien en waar?
“In de bioscoop, toen ‘ie net uit was. Hij stond in het Oscars-rijtje, weet je wel. Ik weet niet of ‘ie toen slechts een kanshebber was, of dat ‘ie toen al had gewonnen. Ik zag dat rijtje en dacht: die en die maar eens kijken. Ik heb een passe-partout (bij arthouse LUX, red.), dus het is toch gratis.”

Toen je The King’s Speech opperde, deed je wel meteen verbolgen over dat winnen van die Oscars.
arts-tiff-kings-speech-584“Niet dat mijn verwachtingen van de Oscars zo hoog zijn dat ik daar heel veel waarde aan hecht, maar toch blijf ik me daar wel elk jaar over frustreren – dat heel voorspelbare films Oscars winnen. Van die films waar je weinig uit haalt, of waar je niet veel mee kan of niet veel aan hebt.”

Deze film lijk je als archetype daarvan te zien. Waarom?
Easy plot. En dat is alles wat die film heeft; verder heeft die voor mij niet zo veel. Het vertelt mij niks over mij leven, het zet me niet aan het denken over wat dan ook. De thema’s die erin zitten, zijn te nietszeggend. Ik weet meteen als je de plot hoort; je hebt een koning, maar die kan geen speeches geven, en dan gaat ‘ie een cursus volgen bij hoe heet die gast? Die het op een leuke manier doet.”

Geoffrey Rush.
“Ja, die dan wat mij betreft de film nog een beetje omhoog haalt. Maar je weet dan dat de koning dat niet wil, en dat ‘ie er dan toch maar vaker naartoe gaat en uiteindelijk langzaam overtuigd wordt. Er wordt nog een spanninkje ingegooid, en geschiedenisdingen. Er is oorlog, dus wordt de noodzaak hoger: gaat het wel lukken? Iedereen weet dat het gaat lukken. Het is zo, en dat was het, zeg maar.” Lees verder

Advertenties